Hyssopus officinalis (Hyzop)

„Hyzop jest z natury suchy, umiarkowanie ciepły i ma dużą siłę działania, dzięki czemu nie oprze się mu nawet bryła skalna, która znajduje się tam, gdzie wysiewa się to ziele. Często spożywany przepędza chore i zgniłe piany soków, to znaczy zbiera z nich pianę (czyli oczyszcza je), podobnie jak żar w garnku sprawia, że zaczyna podnosić się [piana]. […]”

„Spożywanie hyzopu ożywia wątrobę i odrobinę oczyszcza płuca, bowiem ten kto kaszle, ma dolegliwości pochodzące od wątroby, zaś dolegliwości cierpiącego na astmę biorą się z płuc. Jeden i drugi powinien jeść hyzop z potrawami mięsnymi lub z roztopioną słoniną a poczuje się lepiej. Kto jednak dodaje to ziele tylko do wina lub wody i spożywa je w ten sposób bez innych przypraw, ten bardziej sobie szkodzi niż pomaga”.

„Physica” – Hildegarda z Bingen

Zastosowanie: idealna przyprawa w przypadku kaszlu, dolegliwości wątroby i płuc, do oczyszczania krwi. Pomaga na melancholię i depresję związaną z osłabieniem wątroby.

Sposób użycia: ugotowany lub sproszkowany hyzop jest jako przyprawa pożyteczniejszy niż w formie surowej. Można dodawać go do mięs, zup, sosów, sera.

Zastrzeżenie:
Informacje zawarte na tym blogu, w tym odniesienia do tradycyjnych nauk i receptur św. Hildegardy z Bingen, mają wyłącznie charakter edukacyjny i informacyjny. Przedstawione treści nie zostały ocenione przez Agencję Żywności i Leków (FDA). Nie są one przeznaczone do diagnozowania, leczenia, łagodzenia ani zapobiegania jakiejkolwiek chorobie. Wzmianki o historycznych lub tradycyjnych zastosowaniach podawane są w kontekście kulturowym i edukacyjnym i nie zastępują profesjonalnej porady medycznej. Przed wprowadzeniem jakichkolwiek zmian w diecie, stylu życia lub stosowaniu ziół należy skonsultować się z wykwalifikowanym pracownikiem ochrony zdrowia.